Gazimağusa, Kıbrıs’ın tarihi ve kültürel mirasıyla dikkat çekerken, şehrin simgelerinden biri olan Othello Kalesi’nde önemli bir gelişme yaşandı. Luzinyanlar dönemine ait bu kale, savunma amaçlı inşa edilmiş surlar, deniz kapısı ve kale kapısıyla Gazimağusa’nın tarihi giriş noktalarından biri olarak öne çıkıyor. İngiliz sömürgesi döneminde, ünlü İngiliz şair ve oyun yazarı William Shakespeare'in "Othello" adlı trajedisinin bir bölümünün geçtiği yer olarak bilinen bu kale, tarihsel önemini bugün de koruyor.

1974 öncesi Metropolit binası olarak hizmet gören şimdiki müze binasında, Kıbrıs'ta ve bölgede bulunan kültür varlıkları teşhir edilmektedir. Yapı, müze binasına gereksinme duyulan bir dönemde gerekli tadilat ve onarıma tabi tutulduktan sonra hizmete açılmıştır. Doğa ve Arkeoloji bölümlerini içeren müzenin alt katındaki Doğa bölümünde, kurutulmuş hayvan kolleksiyonunu oluşturan kuş, balık, yılan, tilki, kuzu, kaplumbağa v.s. gibi hayvanlar eğitici amaçlar için teşhir edilmektedir.

İnsanlık dışı bir katliama sahne olan evin müzeye dönüştürülmesi ilk kez 1965 yılında ele alınmış ve burası Türk Cemaat Meclisi Sosyal İşler Dairesi tarafından kiralanarak 1 Ocak 1966 tarihinde "Barbarlık Müzesi" olarak ziyarete açılmıştır. Bu müze, 1974 Barış Harekatı'ndan hemen sonra kurulan Eski Eserler ve Müzeler Dairesi Müdürlüğü tarafından 1975 yılında tamir edilip yeniden düzenlenmiştir. Müzenin kamulaştırılması 1980 yılında Bakanlar Kurulu'nun kararıyla gerçekleşirken, bu evde yaralanan ev sahibi Hasan Yusuf Gudum'un da evin mutfağı ile bir odasını ölene kadar kullanmasına olanak yaratılmıştır.

Efsaneye göre, 12. yüzyılda Mamas adlı bir Hıristiyan aziz vergilerini ödemeyi reddetmiştir. Askerler Mamas'ı yakalayıp cezalandırılması için kente getirirlerken karşılarına bir kuzuyu parçalamaya hazırlanan bir aslan çıkmış. Askerlerin korkulu bakışları arasında Mamas kuzuyu vahşi hayvanın pençeleri arasından kurtararak kollarına almış ve aslana binerek yola devam etmiş; kente de böyle girmiştir.

Araştırmalar Salamis'in geçmişinin İÖ 11. yüzyıla kadar uzandığını göstermiştir. Arkeologlara göre Enkomi İÖ 1075 yılında büyük bir deprem geçirdikten sonra halkıyavaş yavaş buraya göçmüş ve Salamis'i kurmuştur.